Jak się obchodzić z kobietą na wózku: część 2.Wizyta w gabinecie lekarskim

1)     Nie należy pytać mnie, czy potrzymam sobie sama nogę w górze, gdy leżę na brzuchu. Żadnej z moich nóg nie jestem w stanie utrzymać w tej pozycji i kropka.Prywatnie jestem tancerką o "alternatywnej motoryce", w gabinecie pacjentką z uszkodzonym rdzeniem kręgowym ;-).

2) Będę wdzięczna, jeśli lekarz zlecający leczenie lub objaśniając mój stan zdrowia zechce łaskawie spojrzeć na mnie i mówić DO MNIE, zamiast patrzeć na osobę mi towarzyszącą * i mówić "ona" lub co najwyżej "pani Magdalena".

3) * jeśli już wszedł ze mną do gabinetu ktoś, to tylko dlatego, że panie pielęgniarki często są bardzo zatroskane o stan swojego kręgosłupa i obarczają obowiązkiem udzielenia mi pomocy kogoś z rodziny. Wcale przy tym na mnie nie patrząc, co sprawia, że czuję się tak,jakby to leżanka* potrzebowała natychmiastowego zaopiekowania-nie ja.

4) Nie rozumiem, dlaczego leżanki i inne stoły są często tak wysoko, że nawet bardzo sprawna osoba poruszająca się na wózku, lub niskiego wzrostu nie jest w stanie samodzielnie położyć się na niej.No, chyba, że wykaże się przy tym imponującym talentem gimnastycznym.

5) Na razie tyle, ciąg dalszy nastąpi.

                Dziękuję Państwu za uwagę :-).